The Adventures of Life Patrol

Project sa theology. Random. Parang di theology.

Buwan ng wika

Marami nanamang kikitang mananahi na gumagawa ng Filipiniana dress. Ganyan kasi ginagawa ng ibang mga schools eh. Especially yung primary schools at kahit yung intermediate. Pabonggahan ng damit ang buwan ng wika. Minsan may mga programa at kung ano anong pakulo pa. Pero yun nga LANG ba ang dahilan bakit tayo nagdiriwang ng buwan ng wika?

Hindi ko na balak ipaliwanag kung bakit wikang Filipino ang wika natin, bakit si Manuel Quezon ang ama ng wikang pambansa, bakit "F", hindi "P", bakit Agosto, bakit Tagalog at kung bakit naisip ni Quezon magtatag ng pambansang wika.

Pero ito ang ipinupunto ko, agosto nga lang ba natin dapat maalala na Filipino ang ating wikang pambansa? Yung iba nga, di alam eh. Ang mahirap kasi sa ibang mga Pilipino, hindi nila kayang mahalin kung ano sila. Masyado silang mapagkunwari. Magaling ang mga puti, gwapo't maganda ang mga mestizo/a, maganda ang wika ng mga taga kanluran, napakasayang tumira sa Amerika, ang ganda ng kanta ni Justin Bieber, ang saya maginarte ng pagsasalita 'pereng genitow ow'. YAN ANG MAHIRAP. Pag nagsalita ka sa sarili mong wika sa KAPWA FILIPINO, ang baduy. Pag nanligaw ka at Ingles ang ginamit mo, ang sosyal. Pag nag-ingles ka ng mali mali, nakakatawa. Mga P*t*** i**** yan, Pilipino tayo. Sa bansang Hapon, Tsina o kahit sa Malaysia, hindi kailanman nakakatawa magkamali mali ng ingles. Dahil naiintindihan nila na hindi ito ang kanilang pangunahing wika. Meron silang sariling wika na kailangang paunlarin at gamitin. Hindi natin isinasantabi ang paggamit at tamang kaalaman sa wikang Ingles, dahil ito ang wikang MAARING MAINTINDIHAN ng mga taga ibang bansa. Ngunit wag din natin kalimutan na habang nasa Pilipinas tayo, di ba't mas mainam na gamitin natin ang ating wika? Bakit tayo magpapakahirap magkunwari.

Oo nga't may ilang teknikal na salitang hindi mo maaring isalin sa wika natin. Katulad ng siyentipiko at mga pang-agham na salita. Ngunit nasisiguro ko, hindi naman natin araw araw ginagamit ang LAHAT ng iyon di ba?

Dahil ang multiply...

Dahil ang multiply site ay bentahan na lamang, at di na siya cool para gawing blog, ay tuluyan ko nang iiwanan ang multiply site. Uso na kasi ang twitter, (time to time blog) at tumblr na mas may cool features at mas cool gawing blog kaysa sa multiply. Ang multiply ay gumagaya na lamang ngayon sa ebay. At siguro magpopost na lang ako dun pag may balak na ko ibenta.

Buti pa ang blogger, hindi naluluma. Mula noon, hanggang ngayon, blogger pa din. So back to basics tayo. Hindi ko naman ihahide din ang posts ko sa multiply, so pwede nyo pa siya balikan. www.vintagespy.multiply.com

2nd year na ko at di na pwedeng joke joke at petiks ang pagaaral. Kelangan magseryoso at heto nanaman ako, babalik sa pagkukwento ng mga kalungkutan, kaligayahan at kalituhan dito sa blog na ito. Magbabalik na din ang Vintage Spy. Di na rin siya cool pakinggan pero bakit ba, kanya kanyang trip yan.

Sa ngayon, wala naman akong balak imbestigahan. Wala naman kasing kaimbe-imbestigang bagay. Pero as soon as may maisip ako at medyo maliwanagan na ko sa accounting, back to business ako.

Dati, gusto ko gawing english itong blog ko. Napakarami ko ring audience around the world (base to sa stats ng blogger, wag nyo sabihing feelingero ako). Pero naisip ko, mag-English kapag trip ko lang. Pero siyempre, gagamitin ko ang aking nakasanayang wika.

BAKIT BLOGGER? BAKIT HINDI TWITTER O TUMBLR O FACEBOOK?

Uso na talaga ang twitter. Pero gaya nga ng sabi ko, di ako magtitwitter. Kasi nakakahiya na konti lang magfollow sayo. Tapos mga sinabihan mo pa yun ng "pa-follow" o baka naman tunay na kaibigan mo. So di ko trip mag twitter. Saka na lang yan (kung buhay pa ang twitter) kapag nailagay na ang pangalan ko sa Forbes Magazine. Bakit di tumblr? May blog din naman dun. Meron pang posting ng pictures. Eh, wala lang. Saka na pag-may DSLR na rin ako. Magyayabang na din ako sa tumblr. Pero di ko siya gagawing bling bling at papogi lang. Marami din palang ginagawang blog ang facebook. May nagsusulat sa note, sa wall, sa message, o kahit saan. Well, one thing kung bakit ayoko gawing blog ang facebook kasi una, di siya blog. Pangalawa, di ko trip.

Mas feel ko magpost dito sa blogger (dati sa multiply, cross post to blogger). Konti kasi yung readers. Yung gusto lang talaga magbasa yung makakaalam nung gusto mong sabihin. Isang reason din yun bakit ang hahaba ng posts ko.

Wala akong pakialam sa saloobin mo.

O di wag mo basahin blog ko. Di naman kita pinipilit eh. Besides, di ko nga pinopromote to para basahin nyo eh. Gusto ko lang magkaroon ng outlet.